ارتباط مستقل بین دیابت، افسردگی و اختلالات کنترل تکانه (انگیزه)

30 ژانویه 2014- بر اساس تحقیق جدیدی که نتایج آن در مجله ی Diabetologiaمنتشر گردید، افسردگی و اختلالات کنترل انگیزه (بخصوص اختلالات در خوردن ) بطور مستقل با تشخیص دیابت مرتبط هستند، این ارتباط پس از تطابق نتایج درحضور سایر اختلالات روانی بدست آمد. نتایج این تحقیق به تمرکز بر بیماری افسردگی به عنوان یک فاکتور خطر برای دیابت تاکید می کند اما همچنین پیشنهاد میکند که این تمرکز  باید به اختلالات کنترل تکانه نیز بسط داده شود.

در این تحقیق برای اولین بار به ارتباط اختلالات کنترل تکانه و تشخیص دیابت اشاره شده است. دکتر Jongeاز دانشگاه Groningenدر هلند وهمکارانش در 19 کشور مختلف با تحقیق بروی بیش از 50 هزار شرکت کننده به این نتایج دست یافتند.

 در تحقیقات قبلی بیشتر بر ارتباط  دیابت وافسردگی تمرکز شده بود که به دلیل اجرای این تحقیقات فقط در کشورهای اروپایی و آمریکا این تحقیقات دچار محدودیت هایی بود زیرا میزان شیوع دیابت وافسردگی در مناطق مختلف جهان بسیار متفاوت است، بنابراین نیاز به مطالعه ی گسترده درسطح جهانی احساس می شد. از سوی دیگر افسردگی غالباً همراه با چندین اختلال روانی دیگر اتفاق می افتد- نه تنها با اختلالات اضطرابی بلکه با بسیاری از اختلالات روانی دیگر از جمله اختلالات در خوردن غذا و سوء مصرف الکل- بنابراین دانشمندان تصمیم گرفتند مطالعه ی جدیدی را تحت عنوان بررسی های سلامت روانی در جهان به منظور بررسی ارتباط اختلالات روانی گوناگون با تشخیص دیابت انجام دهند. این روش برای محققین این امکان را بوجود آورد که ارتباط بین شروع اختلالات خلق و خو،اضطراب، اختلالات کنترل تکانه(شامل اختلالات غذا خوردن) و اختلالات استفاده از برخی مواد را با تشخیص دیابت در یک نمونه ی بزرگ بین المللی که شامل 19 کشور( کلومبیا، مکزیک، پرو، آمریکا، چین، ژاپن، نیوزیلند، بلژیک، فرانسه، آلمان، ایتالیا،هلند، رومانی، اسپانیا، پرتقال، عراق، ایرلند شمالی و لهستان و .... ) بررسی کنند. دانشمندان با آنالیز اطلاعات بدست آمده، 2580 مورد ابتلا به دیابت بالغین (تشخیص در سن 21 سال و بالاتر) را شناسایی کردند.

همچنین تمام 16 اختلال DSM-IVبا تشخیص دیابت ارتباط داشتند، چنین ارتباطی پس از تطابق  برای حضور سایر بیماریهای روانی از بین رفت. پس از این تطابق تنها افسردگی (30 درصد سبب افزایش خطر)، اختلال انفجاری متناوب (60 درصد سبب افزایش خطر)، اختلال سوء  مصرف الکل(2.6 برابر سبب افزایش خطر می شود) و پر اشتهایی عصبی(2.1 برابر سبب افزایش خطر) بصورت مستقل سبب افزایش خطر تشخیص دیابت می شود.

 قبل از این به ارتباط بین افسردگی و دیابت اشاره شده بود اما نویسندگان مقاله می گویند تاکنون به ارتباط بین اختلالات کنترل تکانه (بخصوص اختلال خوردن) و دیابت اشاره ای نشده بود.

در حالیکه برآورد شیوع این اختلالات روانی در سطح جامعه متفاوت است (9 درصد برای اختلال پرخوری، 0.5 درصد برای پراشتهایی عصبی، 1.8 درصد برای اختلال انفجاری متناوب و 11.3 درصد برای افسردگی) مداخلات موثر درسطح جامعه برای پیشگیری از این بیماریها می تواند به جلوگیری از ابتلا به دیابت کمک کند.

نویسندگان مقاله می گویند: یافته های این تحقیق نشان می دهد اگر چه برای پیش بینی ابتلا به دیابت تمرکز بر افسردگی بسیار مهم است اما این تمرکز باید به اختلالات  کنترل تکانه (انگیزه ) نیز بسط داده شود.

منبع:www.sciencedaily.com

سرپرست مترجمین: ماندانا فرخی نیا